Rozmowy dyscyplinujące – Kazus nr 3

Już czas na przysłowiową wisienkę na torcie. Kazus nr 3. Policjantowi zarzucono, że w okresie lipiec – sierpień nie realizował czynności wynikających z karty opisu stanowiska pracy – nie ujawniał sprawców przestępstw, wykroczeń jak i nieletnich sprawców czynów karalnych.

Koniecznie trzeba dodać, że policjant ten zadania służbowe realizuje w podstawowym rozkładzie służby w szeroko pojętej logistyce. Na takich samych zasadach służbę pełnią policjanci zajmujący stanowiska kierownicze, dlatego też trudno znaleźć w karatach opisów stanowisk określenia takich czynności. I jeszcze jeden kwiatuszek, dlaczego akurat lipiec – sierpień, kiedy w innych miesiącach roku sytuacja w tej kategorii była identyczna. Oby to nie był precedens w całej Policji, bo nikt spać spokojnie nie może.

Prosimy o Wasze opinie o tej sytuacji i podzielnie się informacjami, czy podobne praktyki stosowane są w Waszych jednostkach oraz czy przy takim zarzucie złożylibyście sprzeciwy od rozmowy dyscyplinującej?.

Zwracamy uwagę, że wszystkie przedstawione do tej pory sytuacje są autentyczne i w ramach czynności wyjaśniających zostały uznanie za przewinienia dyscyplinarne, za popełnienie których, z policjantami przeprowadzono rozmowy dyscyplinujące.